Omschrijving

Ik hield van een vlinder

Ik hield van haar zoals het in me opkwam. Net zoals ik wist dat ze op een dag uit me zou verdwijnen. De helft van mijn leven is voorbij, de andere helft wijdde ik aan haar. De zwaarte van afscheid wordt bepaald door degenen die vertrekken, en degenen die achterblijven moeten het dragen. Je bleek een bosbrand te zijn, ik dacht dat je water voor mijn woestijn was. Ik nam alles mee, maar een verraad kon ik niet in mijn koffer kwijt. Ik zweeg toen je mijn enthousiasme de kop indrukte. De sporen van onze lachende gezichten waren vernietigd. Ik wist niet welke ongelukkigheid jij herhaalde. Neem de laatste jij die in mij is gebleven; anders zal ik je zo erg missen… Je bent nu uit mijn gedachten gevallen, wie je nu ook vasthoudt, het kan me niet schelen. Ik ben een dichter geworden, maar jouw liefde is niet langer mijn gedicht! Ik brak in stilte, omdat je het toch niet zou horen. Het leven eindigt, maar jij niet. Zeg me, mijn vlinder; hoeveel moet je sterven om met jouw liefde te leven? O, verkeerde deur in mijn doodlopende straat! Ik ben gebroken op de plek waar ik het meest van je hield! Ik vertrouwde je; dat was mijn fout. Om "ik zei het toch" niet te hoeven zeggen, ben ik gestopt met iets te zeggen. De wereld is van jullie, ik kwam gewoon even langs. Dit leven is zo gekomen en zal zo verdergaan. De stem die je het beste kent, zal op een dag tegen je zeggen: "Verkeerd nummer". Ach, mijn vlinder! Als je hart een begraafplaats is, hoe kun je dan overeind blijven? Dit schip… Dit schip zal nooit meer aanmeren in die haven!