"Hebben wij de politie gebombardeerd tijdens de coupnacht? Hebben wij hier alles vernietigd? Voor de coup waren we naar het Hondentrainingscentrum gestuurd. We proefden hondenvoer met mijn chef, de honden hadden diarree, en we probeerden de oorzaak te achterhalen. Opeens zagen we straaljagers in de lucht, die bommen gooiden op Gölbaşı, pal naast ons." De non-conformistische hoofdcommissaris Behzat Ç. van het moordbureau van de politie van Ankara, uitgeput van woede, dwaalt weer als een spook rond. Natuurlijk samen met Hayalet, Akbaba en Harun... Soms ook met Seher, de dochter van Moord, en Gaspi, de kat van Moord... In het ongepleisterde krot, in de nachtclub, in het pensrestaurant, in de autowerkplaats, in de winkel, in een chique kantoor, in de derwisjloge, in het Nationaal Park, in het gerechtsgebouw, in het ziekenhuis, in de cel, op de begraafplaats en natuurlijk op straat, volgt Behzat Ç. de sporen van moorden en vele misdaden. Hopeloos, roekeloos, haveloos... Soms, in tegenstelling tot al zijn verschrikkingen, beweegt hij zich door "eenvoudige, lieve en trieste" menselijke verhalen. Emrah Serbes' fenomeen Behzat Ç. dwaalt deze keer met zijn verhalen in "omgevingen" rond in Hamer en Roos.