Omschrijving

De Buurtsupermarkt komt naar je begrafenis / Gesprek Teksten 3 / Fatih Duman

  Misschien kan de lezer tientallen manieren vinden om zijn leed te uiten. De een spreekt, de ander huilt, weer een ander vlucht en sommigen schrijven. Maar ik denk dat de meest nobele daarvan zwijgen is. Ik behoor tot degenen die schrijven eerder als een deel van zwijgen zien dan van spreken. Wat ik bedoel is een staat van zwijgen door te schrijven. Het is een soort verbergen achter wat je niet voor jezelf kunt houden. Het is alsof je je hart uitstort bij iemand die je niet kent, met wie je niet bekend bent. Het is dus zowel zeggen als niet zeggen. … Deze keer wilde ik je vertellen over alles wat is veranderd, is gedifferentieerd en naar mijn mening zelfs is verslechterd – natuurlijk naar mijn eigen mening. Over onze buurt, over ons, over mensen zoals wij. Deze keer zocht ik naar kikkererwtenpoeder bij de buurtsuper, naar zoete orgeade in een oud koffiehuis, naar kinderen die voetbalden en touwtjesprongen in de straten. Door degenen die zeggen "Jij bent ook veranderd, broer!" gelijk te geven, heb ik geschreven over de dingen die ik niet wilde zien veranderen, de oude en mooie dingen.