Omschrijving

Dağıldık Allahım Sen Topla Bizi / Muhabbet Yazıları 1 / Fatih Duman

  De mens kan misschien wel tientallen manieren vinden om zijn leed te uiten, lezer. Sommigen praten, sommigen huilen, sommigen vluchten en sommigen schrijven. Maar ik denk dat de meest nobele manier zwijgen is. Ik behoor tot degenen die schrijven niet zozeer zien als spreken, maar als een onderdeel van zwijgen. Schrijvend zwijgen is de toestand waar ik het over heb. Het is een soort schuilplaats achter datgene wat je niet voor jezelf kunt houden. Het is als je hart luchten bij iemand die je niet kent, met wie je geen band hebt. Zowel spreken als niet spreken dus. Nu creëer ik in mezelf een kring van gesprekken. Ik noem het "gesprek-geschriften". Ik weet niet of jij de naam mooi vindt, maar ik wel. Ik wilde elk probleem een geheim meegeven en er drie afzonderlijke boeken van maken. Ik stelde me voor dat we, alsof we hadden afgesproken, thee dronken in een café en onze zorgen deelden, kletsend. Ik dacht dat als er niemand luistert als ik spreek, het misschien wel zo is als ik schrijf. Lieve lezer, beschouw dit alsof een vriend zijn hart lucht. Het is als een stille kreet, als een gebed. Het is het een voor een openbaren van de gebreken die hij eerst in zichzelf zag. Het is het bidden "Verzamel mij, Allah" telkens wanneer wat hij in zijn hart draagt, uiteenvalt.