Omschrijving

  Mijn hart was niet gebroken of zo. Ik was me er heel goed van bewust wat ik zag toen ik in de spiegel keek. Als ik mijn bril afzette, keek ik een beetje scheel. Mijn oren stonden een beetje af. Mijn armen en benen waren zwak. Ik was zo mager als een worm en mijn lengte groeide maar niet... Mijn stem zou misschien na een tijdje veranderen, maar hij was zo lelijk als die van een ekster. Ik had puistjes. En hun aantal nam elke dag toe. Mijn haar had ook twee kruinen. Ik kon maar niet beslissen naar welke kant ik het moest kammen. Alsof dat nog niet genoeg was, rook ik als een dode muis als ik zweette. Godzijdank had ik geen mond waar je doorheen kon kijken als ik lachte of praatte. Mijn tanden leken namelijk op die van een bever. Zowel geel als groot als een houweel. Ze zouden er beugels op plaatsen. De Filosoof had zelfs een afspraak geregeld bij Dr. Orthodontist. Dus, alsof dat nog niet genoeg was, zou ik jarenlang met beugels in mijn mond rondlopen. Zou ik de Filosoof geloven als hij tegen me zei om me goed te laten voelen: "Je bent zo knap. Als Robert Redford jou zou zien, zou hij in een depressie raken, stoppen met acteren en zijn leven doorbrengen op een boerderij, fluisterend tegen paarden!"? Natuurlijk zou ik hem niet geloven!