Terwijl zij ruzie maakten, waren de oplettende duiven van het park zonder enige aarzeling naar hen toe gekomen en stortten zich op de gevallen sesamzaadjes. De kinderen sneden het overtollige stuk in kleine stukjes voor de duiven. Er ontstond een duiventuin voor hen. Eén van hen aaide aarzelend een van de vogels die om hun voeten fladderden. Wonderlijk, hij vluchtte niet. Hij aaide hem nogmaals, en nogmaals, dit vond hij erg leuk. Het was de eerste keer in zijn leven dat hij een duif aaide. De ander, die hem zag, begon ook de duiven te aaien. Af en toe keken ze elkaar aan en glimlachten. Ze dachten dat de brutale duiven honger hadden. Ze sneden ook de overgebleven simits in stukjes. Hoe meer de vogels aten, hoe meer zij zelf verzadigd raakten. De liefde en compassie die door de glimmende veren van de duiven stroomde, vulden de kinderharten in hun puurste vorm. Uiteindelijk waren de simits op. Er bleef geen enkel sesamzaadje over. De duiven vlogen plotseling op, waardoor de harten van de kinderen in hun keel klopten. Ze landden voor een jong stel dat verderop simits at. De simitverkopers keken elkaar aan. Daarna keken ze naar de duiven. Beiden hadden hun geluk gevonden. Geen honger, geen zorgen meer. Nu konden ze gaan, opnieuw verkopen. Honderden engelen zweefden rondom ieder van hen. Natuurlijk zouden ze alle simits verkopen, met volle zakken geld naar hun moeders rennen en dit duivenverhaal vertellen. Aantal pagina's: 175 Publicatiejaar: 2011 Taal: Turks Uitgeverij: Dergah Yayınları