“De betekenis van het leven” is een nogal grote titel. Het is een fundamentele kwestie die iedereen af en toe aan zichzelf stelt, en zo niet bewust, dan toch onbewust altijd zoekt. Wij, die door ons verstand “voortdurend betekenis aan dingen moeten geven”, verlangen ernaar dat ons bestaan hier ook een betekenis heeft. “De betekenis van het leven” is een nogal grote titel. Het is een fundamentele kwestie die iedereen af en toe aan zichzelf stelt, en zo niet bewust, dan toch onbewust altijd zoekt. Wij, die door ons verstand “voortdurend betekenis aan dingen moeten geven”, verlangen ernaar dat ons bestaan hier ook een betekenis heeft. Wij verwarren geluk met twee dingen: genot en de afwezigheid van pijn. In alles wat ons genot geeft, inclusief eten en seks, is er één gemeenschappelijk aspect: het eindigt. Wij, als mensen, zijn de enige wezens die weten dat het voedsel dat we eten, de relatie, elke genotvolle activiteit zal eindigen. We weten dat het genot dat we ervaren zal eindigen, en daarom, hoewel het ons veel genot geeft, ervaren we tegelijkertijd de droefheid van het naderende einde.