Omschrijving

De langste eeuw van het Keizerrijk

    De langste eeuw van het Keizerrijk - İlber Ortaylı İlber Ortaylı's meesterwerk, dat het moderniseringsproces en de politieke, sociale en culturele veranderingen in het Ottomaanse Rijk in de 19e eeuw behandelt, is nu verkrijgbaar in een herziene editie bij Timaş. Het boek, dat is vertaald in het Servisch, Grieks en Hongaars, en waarvan de Oekraïense vertaling nog gaande is, behandelt de geschiedenis van de late Ottomaanse modernisering... “De Ottomaanse modernisering is een autocratische modernisering; interne en externe ontwikkelingen hebben het Keizerrijk in de laatste veertig jaar van zijn bestaan van deze autocratische modernisering naar een constitutionele monarchie gedreven. Het Keizerrijk liet de jonge Republiek politieke instituties na zoals het parlement, politieke partijkaders en de pers. De artsen, wetenschappers, juristen, historici en filologen van de Republiek kwamen voort uit de Ottomaanse intellectuele kaders van de laatste periode. De Republiek erfde in eerste instantie het onderwijssysteem, de universiteit, de administratieve organisatie en het financiële systeem van het Keizerrijk. De revolutionairen van de Republiek begonnen niet met een middeleeuwse samenleving, maar met een samenleving die een overblijfsel was van een Keizerrijk dat zijn laatste eeuw doorbracht met de pijnen van modernisering. Een van de elementen die het radicalisme van de Republiek aanwakkerden, was de Ottomaanse modernisering die niet radicaal genoeg was. De kennis van de kracht en zwakte van de huidige politiek-sociale instituties in Turkije is alleen mogelijk door de geschiedenis van de late Ottomaanse modernisering goed te begrijpen. De 19e eeuw is de meest actieve, meest pijnlijke, vermoeiende, lange eeuw van de gehele Ottomaanse gemeenschap; de belangrijkste gebeurtenissen en instituties die de toekomst voorbereidden, vormen de geschiedenis van deze eeuw.”