Omschrijving

Het was noodzakelijk om minstens één keer de smaak van verlies te ervaren. Pas door te verliezen begon de mens te winnen. De strijd van het leven eindigde niet voordat het had verkregen wat het van je wilde, en alleen met mensen die hadden verkregen wat ze wilden, ging de reis verder. De anderen waren dwazen vol wantrouwen. Vertrouwen bestond met mensen aan wie je gaf wat ze wilden. Als ze veranderden, begreep je dat ze je geen andere optie lieten dan te vergeten. Met het genot van het herontdekken hoe vloeiend het leven zonder hen was, gaf je jezelf over aan sereniteit.
Als kokende thee die uit een verticaal gebarsten glas sijpelt, liet je plotseling alle opgebouwde ballast los. Je overschreed de tolerantiegrens allang met je gedachten en hart, schakelde alle onnodige signalen van wantrouwen uit en verving ze door welverdiende geluksmomenten. Terwijl alles wat je tot nu toe willekeurig had opgestapeld, als uit een gescheurde zak tevoorschijn kwam en overal heen werd geslingerd, liep je onverschillig verder. Sinds je besefte dat je genegeerd werd naarmate je meer gaf, had je geleerd om makkelijker krassen te maken in de index van je hart. Op dit punt, bewust van de nutteloosheid van terugkijken, kwam je een stap dichter bij succes zolang je vooruit bleef gaan.
Hoe meer je brak, hoe meer je bloeide, en hoe meer je bloeide, hoe sterker je werd. Want je wist dat elke nederlaag een les was om jezelf te vinden, en je zou uit al deze negativiteit gloednieuwe, hoopvolle verworvenheden halen, ze in je hart leggen en zo verdergaan. Je moest zelfs. Anders zou het blijven hangen in negativiteit een grote, onoplosbare chaos en tijdverspilling zijn. De weg was niet om aan te komen, het werd onbereikbaar naarmate je meer streed. Naarmate je dichterbij kwam, werd het weer iets langer, maar je kwam er nooit aan. Ongeloofwaardige mensen die de veiligheid schonden, waren ook uit je leven verdwenen, maar je kon de gewenste balans niet vinden. Wat moest je dan doen om het doel van de reis te bereiken en wat ontbrak er?

Dit boek is geschreven om je tekortkomingen te laten zien en je te genezen. Lees het gewoon en houd je stevig vast aan de zinnen. Want als je het leest, bloei je waar je gebroken bent!