Omschrijving

Het verwerven van geluk

    Farabi (870-950): Turks-Islamitische filosoof, astronoom, musicus. Hij is een van de belangrijkste figuren van de Gouden Eeuw van de Islam. Farabi voltooide zijn hogere onderwijs in Bagdad en studeerde bij beroemde geleerden van die tijd. Hij bestudeerde de werken van Aristoteles en Plato, en probeerde de filosofieën van deze twee filosofen te verenigen met de islam, om zo de islamitische religie een filosofisch karakter te geven. Hij begon met logica in de filosofie en concentreerde zich op metafysica; hij schreef werken over de takken van de filosofie die zich bezighouden met taal, politiek, natuur, en geest; hij ontwikkelde muziekinstrumenten en schreef over muziek en psychologie. Hij zorgde voor de ontwikkeling en het behoud van de islamitische filosofie en beïnvloedde het westerse middeleeuwse denken. "Het verwerven van geluk", dat wordt beschouwd als zijn meest volwassen werk op het gebied van politieke filosofie, definieert in de eerste plaats de menselijke zaken die mensen helpen geluk te bereiken in beide werelden, namelijk theoretische deugd, intellectuele deugd, morele deugd en praktische kunsten.