Het is onbekend wanneer en door wie de Śukasaptati, een van de belangrijkste werken uit de Indiase sprookjesliteratuur, is geschreven. Hoewel de naam minder bekend is dan werken als de Hitopadeśa of de Oceaan van Verhalenstromen – Kathāsaritsāgara –, heeft De Zeventig Verhalen van de Papegaai de West-Aziatische en Europese literatuur meer beïnvloed. Deze verzameling verhalen, die dankzij de Perzische vertalingen van Tûtînâme wereldwijd bekend is geworden, is in de loop der tijd veranderd en verrijkt door de toevoeging van andere verhalen. De Śukasaptati heeft een directe, onverschrokken taal. Sommige verhalen in het werk, dat zichzelf geenszins beperkt, hebben ook schrijvers als Boccaccio, een van de voorlopers van het humanisme in Europa, geïnspireerd. Orhan Kaya (1959): Studeerde af aan de afdeling Indologie van de Faculteit Taal, Geschiedenis en Geografie van de Universiteit van Ankara. Hij voltooide zijn masteropleiding in 1985 en zijn doctoraat in 1990 aan dezelfde afdeling. In 1985 werd hij onderzoeksassistent en in 1996 universitair hoofddocent. In 2000 verrichtte hij onderzoek aan de Delhi Sanskrit University, Sahitya Akademi en Allahabad University in India. In 2003 werd hij bevorderd tot hoogleraar. In 2005 deed hij onderzoek aan de Jawaharlal Nehru University in Delhi, Benares Hindu University, University of Kolkata, Asiatic Society en Jadavpur University in India. Hij bestudeerde de inheemse volkeren in Puri. Hij publiceerde talrijke originele werken en vertalingen over de Indiase taal, literatuur en filosofie.