Herinner je je het eerste moment dat je je kind in je armen hield? We omhelzen onze kleine met al onze genegenheid, om ervoor te zorgen dat hem niets overkomt. We beschermen hem zelfs meer dan onszelf. We blijven nachten op, verdragen de onverwachte huilbuien van ons kind. We slapen niet, zijn moe, vinden zelfs geen tijd om te eten, maar toch geven we niet op hem liefdevol te behandelen. Dan gebeurt er iets. We verliezen onze gevoeligheid. Naarmate ons kind ouder wordt, begint ons geduld af te nemen. Plotseling veranderen we in een boos en constant schreeuwend persoon. Wat verandert er waardoor we zo'n persoon worden? Ik denk dat ik de reden weet. We verbruiken het geduld dat we het meest aan onszelf, onze kinderen en onze geliefden zouden moeten tonen, links en rechts gedurende de dag. We kunnen het niet gebruiken wanneer het echt nodig is. Als je voelt dat je geduld en kracht opraken en je ongelukkig bent, als je relaties met je kind en de mensen om je heen beginnen te verslechteren, als je denkt dat je verleden vol is met 'had ik maar' in plaats van 'gelukkig maar', en het belangrijkste, als je meelevende kinderen wilt opvoeden, dan zal dit boek een goede gids voor je zijn. Ik hoop dat dit boek, dat ik heb geschreven geïnspireerd door het vaderschap van mijn vader, een licht zal zijn voor je mooie toekomstige dagen. Dilek Cesur