Omschrijving

Het Laatste Eiland

  "Zülfü is met deze roman door de grote poort binnengekomen." -Yaşar Kemal- De naamloze verteller van Het Laatste Eiland omschrijft deze plek, die hij zelf zo heeft genoemd, als "het laatste toevluchtsoord, de laatste menselijke hoek". Wat hij vertelt, is bijna een utopie: "Iedereen deed zoveel als hij kon, zoveel als hij wilde." Maar deze situatie duurt niet lang: de komst van de putschistische president van het land naar het eiland om zijn pensioen in vrede door te brengen, zal de rust verstoren van de bewoners van dit paradijselijke eiland. De president is vastbesloten om Het Laatste Eiland te redden van elke vorm van "anarchie". Hij begint met het besturen van de tevreden gemeenschap van het eiland via "raden" die hij heeft opgericht door "te doen wat de stemmen van de meerderheid aangeven", en door de boomrijke weg van het eiland te transformeren in een "volgens park- en tuintradities ingerichte" staat. Op het eerste gezicht is alles in overeenstemming met democratische tradities. Terwijl de utopie verandert in een volledige dystopie, zijn er ook degenen die in opstand komen tegen deze ontwikkeling, te beginnen met de meeuwen... "In deze unieke creatieve roman van Livaneli staat de menselijke autoriteit tegenover elkaar... De auteur roept ons op om opnieuw over onze wereld na te denken. Absoluut een aanrader." -Prof. Lenore Martin, Harvard Universiteit- "Als je de roman uitleest, begrijp je dat het natuurlijk is dat mensen die een land vernietigen, gemakkelijk ook een klein eiland kunnen vernietigen." -Hasan Akarsu, Cumhuriyet-