Omschrijving

De Roep van de Wildernis

    Jack London, of John Griffith zoals hij bij zijn geboorte heette, werd geboren in San Francisco op 12 januari 1876. Hij bracht zijn jeugd door zonder liefde van zijn ouders. Op de basisschool ontdekte hij "zijn literaire moeder" Ina Coolbirth in de bibliotheek in Oakland waar hij abonnee was. Zijn liefde voor boeken, die hem zijn hele leven zou vergezellen, en zijn passie voor de zee en boten bloeiden op in deze omgeving. Hij kocht zijn eerste boot, de Razzle Dazzle, in het jaar dat hij de basisschool afrondde, en op 15-jarige leeftijd begon hij een avontuurlijk leven in de Baai van San Francisco met zijn boot om snel geld te verdienen. Hij stroopte oesters, werkte als bemanningslid op een schip dat zeehonden ving in Japan, en reisde alleen door de VS. In de jaren van werkloosheid en armoede reisde hij illegaal met treinen en bedelde als hij honger had. Hij misbruikte zijn jonge lichaam snel en werd ziek. Hij besloot zijn levensstijl te veranderen en keerde terug naar Oakland, waar hij begon met de middelbare school; hij slaagde voor zijn examens als externe student en ging naar de universiteit. Om schrijver te worden, moest hij een gouden avontuur beleven. In 1897 ging Jack London, net als duizenden anderen die goud zochten, naar Canada, en deze reis werd de ontdekking van zijn schrijverschap. Over Klondike, waar hij een jaar verbleef, schreef hij drie romans, waaronder De Roep van de Wildernis, gepubliceerd in 1903, en Witte Hoektand, verschenen in 1906, en tientallen verhalen die twee delen besloegen. Het boek dat hem bekendheid gaf, was De Roep van de Wildernis, waarvan hij de publicatierechten voor 2.000 dollar verkocht. Zijn gezondheid begon te verslechteren en hij moest terugkeren van een reis die hij met zijn vrouw maakte om verslag te doen van de Mexicaanse Revolutie vanwege ziekte. Op 22 november 1916 sloot hij zijn ogen, met 15 werken achterlatend.