Vertaald door Ergin Altay, Met een voorwoord van Helen Rapp, Nawoord van Milton Ehre en de vertaler, Chronologie van de auteur en de periode, Met visuals over het boek. Gontsjarov, de schepper van het onsterfelijke Oblomov-personage, schildert in zijn laatste roman De Afgrond een gedetailleerd beeld van de 19e-eeuwse Russische samenleving. Rayski ontvlucht het stadsleven in Sint-Petersburg en reist naar Malinovka, waar de familieboerderij aan de Wolga ligt. Rayski, die zichzelf als kunstenaar beschouwt, houdt zich bezig met schilderkunst, muziek en literatuur, maar deze interesse blijft altijd oppervlakkig, net als in zijn privéleven. Zijn interesse in Sofiya Belovodova en later in zijn nichten Marfenka en Vera kan ook niet verdiepen, zelfs niet terwijl hij met de nihilist Volohov en de buren Tusjin wedijvert om Vera. Gontsjarov, die twintig jaar aan De Afgrond werkte, verandert de personages die hij aan de roman toevoegde en de focus van het verhaal na verloop van tijd, in het licht van maatschappelijke ontwikkelingen. Met het personage Volohov bekritiseert hij het nihilisme, en met het personage Rayski, dat de eenheid van de roman bewerkstelligt, bekritiseert hij de Russische kunstenaars van die periode. “Naast een sfeer vol spanning, opwinding en dramatische ontmoetingen die ongekend waren in Gontsjarovs eerdere werken, toont hij in De Afgrond ook een ongekende beheersing van de complexiteit van de plot.” MILTON EHRE