Omschrijving

Levensvreugde

  Émile Zola (1840-1902): Een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het naturalisme. De auteur deed de nodige levenservaring op voor zijn romans tijdens zijn jeugd, die vol moeilijkheden zat. In 1864 werd zijn eerste verhalenbundel, Contes à Ninon, gepubliceerd. In 1865 verscheen La Confession de Claude, dat sporen van zijn eigen leven bevatte. Zola bepleitte dat de romanschrijver niet alleen de gebeurtenissen als een toeschouwer moest optekenen, maar ook de personen en hun passies aan een reeks experimenten moest onderwerpen, en emotionele en sociale feiten moest behandelen als een chemicus. Vanaf Thérèse Raquin, gepubliceerd in 1867, schreef hij al zijn romans vanuit dezelfde visie. L'Assommoir (1877), Nana (1880), La Joie de vivre (1884), Germinal (1885) en La Terre (1887) behoren tot zijn bekendste romans. In La Joie de vivre vertelt Zola op meesterlijke wijze en in al zijn eenvoud het verhaal van de opofferende Pauline, die ondanks de moeilijkheden en het lijden die ze ervaart, haar levensvreugde en buitengewone puurheid nooit verliest.